Straks gaan we ze eten!<3
Appeltjesoogst!
1-9-15
Samen plukten we de appeltjes en legden ze voorzichtig (of met een flinke worp!) in de tractor.
Straks gaan we ze eten!<3
Straks gaan we ze eten!<3
Natuur in huis! (2)
31-8-2015
De vlinderbak werd een groot succes! Samen kijken naar rupsjes en coconnetjes en na de vakantie vlinders loslaten!
Inmiddels hebben we 129 vlinders losgelaten uit de bak! Nog maar een paar coconnetjes over nu.
De vlinderbak werd een groot succes! Samen kijken naar rupsjes en coconnetjes en na de vakantie vlinders loslaten!
Inmiddels hebben we 129 vlinders losgelaten uit de bak! Nog maar een paar coconnetjes over nu.
Naar de paarden!
30-7-2015
Vandaag liepen we naar de paardjes, een flinke wandeling, dus met 2 buggy's. Toch fijn als het schoolvakantie is, dan kan dat.
En als je dan al een beetje groot bent, mag je samen met Birgit Hos uit de wei halen en er even op zitten.
(En als je dan hoort dat je naar huis moet, heel hard protesteren dat je ook nog op de andere paardjes wil!)
En als je dan al een beetje groot bent, mag je samen met Birgit Hos uit de wei halen en er even op zitten.
(En als je dan hoort dat je naar huis moet, heel hard protesteren dat je ook nog op de andere paardjes wil!)
Natuur in huis!
22-7-15
Behalve de seizoenstafel, de moestuin en op je buik in de vijver kijken naar nymphen en kikkervisjes, hebben we nu ook een rupsenbak.
Een gedeelte van de kolen/broccoli offeren we op voor de rupsen. Er zitten er altijd een heleboel. Een paar daarvan bekijken we een aantal weken van dichtbij. En iedere dag krijgen ze verse blaadjes die geoogst moeten worden met de tractor!
Behalve de seizoenstafel, de moestuin en op je buik in de vijver kijken naar nymphen en kikkervisjes, hebben we nu ook een rupsenbak.
Een gedeelte van de kolen/broccoli offeren we op voor de rupsen. Er zitten er altijd een heleboel. Een paar daarvan bekijken we een aantal weken van dichtbij. En iedere dag krijgen ze verse blaadjes die geoogst moeten worden met de tractor!
Buiten!!! (4)
23-6-15
Vanmorgen scheen heel even de zon! Een half uurtje buiten hard gewerkt samen: aardbeien geplukt (en gegeten!) en gras geknipt en in de tractor afgevoerd!
Vanmorgen scheen heel even de zon! Een half uurtje buiten hard gewerkt samen: aardbeien geplukt (en gegeten!) en gras geknipt en in de tractor afgevoerd!
Sssttttttt...
19-5-15
Vandaag met het opruimen bracht Elise de babies naar bed. Ze moesten buiten gezet worden, met een wasknijper een doekje ervoor en even 'biebelen'. Net als ik doe!
Vandaag met het opruimen bracht Elise de babies naar bed. Ze moesten buiten gezet worden, met een wasknijper een doekje ervoor en even 'biebelen'. Net als ik doe!
De was!
14-5-15
Ieder kleintje wat hier slaapt heeft zijn eigen slaapzak. Meestal was ik die tussendoor mee, maar op vrije dagen was ik alles in 1 keer. En dan krijg je een heel gezellige waslijn!
Dragen
1-5-15
Ik draag de kinderen graag. Allemaal. Grotere kinderen die nieuw zijn en moeten wennen, doen dat de eerste tijd op mijn heup. Nabijheid schept vertrouwen. Zo ervaar ik dat zelf. En zo leer ik ze zelf ook snel kennen.
Soms duurt dat dragen kort, soms wat langer, maar in het wennen vind ik dragen essentieel.
Baby's draag ik zoveel ik kan. Ook zij moeten wennen aan mij, een vertrouwdheid moet ook daar groeien en hoe kan dat beter dan heel dicht bij mij...
Ik draag de kinderen graag. Allemaal. Grotere kinderen die nieuw zijn en moeten wennen, doen dat de eerste tijd op mijn heup. Nabijheid schept vertrouwen. Zo ervaar ik dat zelf. En zo leer ik ze zelf ook snel kennen.
Soms duurt dat dragen kort, soms wat langer, maar in het wennen vind ik dragen essentieel.
Baby's draag ik zoveel ik kan. Ook zij moeten wennen aan mij, een vertrouwdheid moet ook daar groeien en hoe kan dat beter dan heel dicht bij mij...
Jop had vandaag zijn
tweede dag. De eerste dag heb ik hem niet in de doek gedragen, omdat
mijn doek zo warm is: dik katoen en donkerblauw.
Was moet ik zeggen: vandaag kreeg ik mijn nieuwe doek! Een mengsel van katoen en linnen, met vrolijke kleurtjes! En veel dunner!
En Jop (novemberbaby) hing heerlijk op mijn buik, met al zijn kilo's! (Meer dan 10 al volgens mij!)
Ik blij, hij blij!
Was moet ik zeggen: vandaag kreeg ik mijn nieuwe doek! Een mengsel van katoen en linnen, met vrolijke kleurtjes! En veel dunner!
Ik blij, hij blij!
Buiten!! (3)
14-4-15
Vandaag
aten we buiten aan de luxe kaboutertuinset. Met op de achtergrond de
moestuin (met nu nog alleen veldsla), een bloeiende pruimenboom en de
hut!
Buiten!! (2)
9-4-15
De eerste buitenlunch! De tafel staat nog niet, maar het bord past prima op de bakfiets!
De eerste buitenlunch! De tafel staat nog niet, maar het bord past prima op de bakfiets!
Markt dit weekend!
9-4-15
Mijn andere passie: de poppen.
Dit weekend een markt wel heel dichtbij huis!
Mijn andere passie: de poppen.
Dit weekend een markt wel heel dichtbij huis!
Speelgoed
6-4-15
Speelgoed. Heel belangrijk. Dat begint op het moment dat je dingen vast
kunt pakken, voelen is dan je spel. Maar ook later, als de tastzin zich
verder ontwikkelt, is dat wat je pakt van belang.
Ik hou van natuurlijke materialen, plastic voelt voor mij koud en hard. Mijn eigen kinderen speelden zelden met plastic, het voelt niet fijn, maar ook omdat het vaak zo snel stuk gaat.
Als een houten speeltje stukgaat, pak je lijm. Bij plastic ben je al snel aangewezen op de vuilnisbak.
Voor de kleintjes die nu bij me zijn wil ik niet veel anders. De poppen maakte ik zelf, de treinbaan daar speelde Bryan 35 jaar geleden ook al mee en de Ostheimer-dieren en houten auto's gaan ook al langer dan 10 jaar mee.
Soms tik ik ergens op een markt voor een habbekrats iets nieuws op de kop. Soms zie ik iets moois en doe ik een diepte-investering. Zo ook met deze auto's: ik zag ze vorig jaar al toen ik ergens stoffen bestelde en pas zag ik ze weer. Klik, besteld. Sommige dingen zijn zo mooi...
Ik hou van natuurlijke materialen, plastic voelt voor mij koud en hard. Mijn eigen kinderen speelden zelden met plastic, het voelt niet fijn, maar ook omdat het vaak zo snel stuk gaat.
Als een houten speeltje stukgaat, pak je lijm. Bij plastic ben je al snel aangewezen op de vuilnisbak.
Voor de kleintjes die nu bij me zijn wil ik niet veel anders. De poppen maakte ik zelf, de treinbaan daar speelde Bryan 35 jaar geleden ook al mee en de Ostheimer-dieren en houten auto's gaan ook al langer dan 10 jaar mee.
Soms tik ik ergens op een markt voor een habbekrats iets nieuws op de kop. Soms zie ik iets moois en doe ik een diepte-investering. Zo ook met deze auto's: ik zag ze vorig jaar al toen ik ergens stoffen bestelde en pas zag ik ze weer. Klik, besteld. Sommige dingen zijn zo mooi...
De honden...
4-4-15
Tja, dat is toch wel een apart verhaal. Ze zijn groot (groter dan alle kleintjes) en woest en lief... Te lief...
In de opvoeding is een foutje geslopen: volwassenen begroeten een pup heel enthousiast en de pup reageert daar op door lekker enthousiast terug te reageren. Te schattig natuurlijk, maar 30 kg later niet meer zo leuk. Dan is het opdringerig en vervelend. Zeker als je dat x 2 hebt.
Dat gedrag is er bijna niet uit te krijgen, we hebben wel met ze geoefend, maar ze steken elkaar ook nog eens aan. Los daarvan is het voor volwassenen heel moeilijk als je ze vraagt de honden te negeren, zeker als ze zo blij zijn.
Dus het besluit kwam, in het kader van de rust, om de honden op te sluiten als er volwassenen komen. Zeker met het halen en brengen van de kleintjes vind ik het van groot belang dat het rustig is. Het is soms al moeilijk genoeg.
Vaak laten de honden
zich niet eens horen en soms komen hier mensen op bezoek die er pas aan het
einde van het bezoek achterkomen dat we honden hebben! Ze liggen
heerlijk rustig op hun vertrouwde, ruime plek onder de trap. Deur van de
bench dicht of open? Het maakt voor hen niet uit. Ze zijn dichtbij ons
en dat is goed.
Met kleine kinderen is het anders: die zijn meester in het negeren van honden. Dus als de ouders weg zijn en de kleintjes lekker spelen, gaan de honden vaak los. Soms gaan ze tussen het spel liggen, maar vaak kruipen ze terug de bench in: hun heiligdom, daar mogen de kleintjes niet aankomen.
Er zijn ook kleintjes die de honden erg spannend vinden. Die gaan voor: als zij, op welke manier dan ook, aangeven dat het niet prettig is, blijven de honden in de bench. Maar we oefenen wel. Iedereen gaat slapen hier en in die tijd zijn de honden los. Als de kleintjes wakker worden, zijn ze dat nog steeds. Kleintje veilig op de arm of op schoot en dan zoeken we soms een beetje heel voorzichtig contact. Ik wil ze graag ook bijbrengen dat zij de baas zijn, de controle hebben. Dus nu de 2-jarigen gaan praten en tegen mij vertellen dat de honden weg moeten, mogen ze ze zelf in de bench sturen. 'Bes' wordt er meestal gezegd, maar de honden staan op en gaan de bench in. Daarna doen we samen het deurtje dicht.
En ik zie dat die aanpak werkt: minder schrik en terughoudendheid bij de kleintjes. Het is een lange weg, maar ik (en de honden) ben heel geduldig.
De
laatste foto benadrukt dat voor mij. Deze jongeman kwam binnen als baby
en kon lezen en schrijven met de honden. Toen hij ging kruipen, kroop
hij er heen om ze te gaan aaien of er bovenop te gaan liggen. Op een
gegeven moment werd hij ergens in zijn hand gebeten door een hond en
meteen was hij klaar met honden, ook met de mijne. Zo jammer, het
contact wat ze hadden was prachtig.
Maar we gingen gewoon heel langzaam van start en nu, na bijna een jaar, hadden we deze week een prachtig momentje: hij zat tegenover mij op de bank en Jonas kwam bij hem kijken. Samen kletsen, praten tegen de hond, een aai en nog een... Op een gegeven moment zaten ze samen naar het plafond te kijken, een schaduw. En dan de kop van Jonas op zijn schoot en een dikke knuffel...
We zijn er nog niet: hij zal nog niet gaan spelen als de honden los zijn, de onbevangenheid is weg, maar de schrik nu ook.
En daar ben ik toch best een beetje trots op!
In de opvoeding is een foutje geslopen: volwassenen begroeten een pup heel enthousiast en de pup reageert daar op door lekker enthousiast terug te reageren. Te schattig natuurlijk, maar 30 kg later niet meer zo leuk. Dan is het opdringerig en vervelend. Zeker als je dat x 2 hebt.
Dat gedrag is er bijna niet uit te krijgen, we hebben wel met ze geoefend, maar ze steken elkaar ook nog eens aan. Los daarvan is het voor volwassenen heel moeilijk als je ze vraagt de honden te negeren, zeker als ze zo blij zijn.
Dus het besluit kwam, in het kader van de rust, om de honden op te sluiten als er volwassenen komen. Zeker met het halen en brengen van de kleintjes vind ik het van groot belang dat het rustig is. Het is soms al moeilijk genoeg.
Met kleine kinderen is het anders: die zijn meester in het negeren van honden. Dus als de ouders weg zijn en de kleintjes lekker spelen, gaan de honden vaak los. Soms gaan ze tussen het spel liggen, maar vaak kruipen ze terug de bench in: hun heiligdom, daar mogen de kleintjes niet aankomen.
Er zijn ook kleintjes die de honden erg spannend vinden. Die gaan voor: als zij, op welke manier dan ook, aangeven dat het niet prettig is, blijven de honden in de bench. Maar we oefenen wel. Iedereen gaat slapen hier en in die tijd zijn de honden los. Als de kleintjes wakker worden, zijn ze dat nog steeds. Kleintje veilig op de arm of op schoot en dan zoeken we soms een beetje heel voorzichtig contact. Ik wil ze graag ook bijbrengen dat zij de baas zijn, de controle hebben. Dus nu de 2-jarigen gaan praten en tegen mij vertellen dat de honden weg moeten, mogen ze ze zelf in de bench sturen. 'Bes' wordt er meestal gezegd, maar de honden staan op en gaan de bench in. Daarna doen we samen het deurtje dicht.
En ik zie dat die aanpak werkt: minder schrik en terughoudendheid bij de kleintjes. Het is een lange weg, maar ik (en de honden) ben heel geduldig.
Maar we gingen gewoon heel langzaam van start en nu, na bijna een jaar, hadden we deze week een prachtig momentje: hij zat tegenover mij op de bank en Jonas kwam bij hem kijken. Samen kletsen, praten tegen de hond, een aai en nog een... Op een gegeven moment zaten ze samen naar het plafond te kijken, een schaduw. En dan de kop van Jonas op zijn schoot en een dikke knuffel...
We zijn er nog niet: hij zal nog niet gaan spelen als de honden los zijn, de onbevangenheid is weg, maar de schrik nu ook.
En daar ben ik toch best een beetje trots op!
Ziek...
22-3-15
Als je dan ziek bent, is dit soort post wel heel geweldig:
En deze is ook voor me gemaakt!
Ik word gemist!
Maar zij ook... Gelukkig komt iedereen weer deze week!
Als je dan ziek bent, is dit soort post wel heel geweldig:
Ik word gemist!
Maar zij ook... Gelukkig komt iedereen weer deze week!
Knoest
27-2-15
Max is helemaal weg van Knoest!
En papa en mama vroegen of ik er eentje voor hem wilde maken. Vandaag nam hij hem, tot zijn grote vreugde, mee naar huis!
En papa en mama vroegen of ik er eentje voor hem wilde maken. Vandaag nam hij hem, tot zijn grote vreugde, mee naar huis!
Een rustig dagje...
26-2-15
De ene dag is de andere niet!
Soms is het met 5 rustiger dan met 1.
Terwijl de babies sliepen, de dreumes aan mijn voeten speelde en ik met de twee grootste liedjes zong, maakte ik gewoon een popje!
De ene dag is de andere niet!
Soms is het met 5 rustiger dan met 1.
Terwijl de babies sliepen, de dreumes aan mijn voeten speelde en ik met de twee grootste liedjes zong, maakte ik gewoon een popje!
Geen zieken, maar toch...
24-2-15
Wat een dag vandaag!!!
3 vesten, 2 shirts en 3 aankleedkussenhoezen zitten na deze dag in de wasmachine! (En dan nog een hoop was mee naar huis gegeven!)
Wat een dag vandaag!!!
3 vesten, 2 shirts en 3 aankleedkussenhoezen zitten na deze dag in de wasmachine! (En dan nog een hoop was mee naar huis gegeven!)
Broodjes bakken!
23-2-15
Afgelopen woensdag bakten we broodjes op verzoek van Joran.
En na het buitenspelen in het zonnetje werden de broodjes heerlijk opgegeten!
En na het buitenspelen in het zonnetje werden de broodjes heerlijk opgegeten!
Dubbel!
19-2-15
Zie ik dubbel??
Zij is van september, hij van december.
Normaal gesproken zijn hun ritmes niet gelijk, maar vandaag gaan ze gelijk op:
Samen een dutje
Samen huilen
Samen spelen: allebei onder de babygym, zij beweegt de speeltjes en hij heeft iets om naar te kijken
Samen eten (maar dat ging natuurlijk niet!)
En hier weer samen slapen...
Zij is van september, hij van december.
Normaal gesproken zijn hun ritmes niet gelijk, maar vandaag gaan ze gelijk op:
Samen een dutje
Samen huilen
Samen spelen: allebei onder de babygym, zij beweegt de speeltjes en hij heeft iets om naar te kijken
Samen eten (maar dat ging natuurlijk niet!)
En hier weer samen slapen...
Maandag
16-2-15
Maandag is eigenlijk een kindjesvrije dag, maar vandaag was een uitzondering.
Joran en Jelle komen alleen nog maar in de vakantie, dus dat is niet al te vaak.
En daar hoorde vandaag een speciale lunch bij!
(Woensdag komen ze weer en Joran diende al een verzoekje in: brood bakken!)
Maandag is eigenlijk een kindjesvrije dag, maar vandaag was een uitzondering.
Joran en Jelle komen alleen nog maar in de vakantie, dus dat is niet al te vaak.
En daar hoorde vandaag een speciale lunch bij!
(Woensdag komen ze weer en Joran diende al een verzoekje in: brood bakken!)
Abonneren op:
Posts (Atom)